فهرست

دل نوشته روابط عمومی و اموربین الملل «دانشگاه علوم پزشکی بابل» در پی شهادت دکتر سید مظفر ربیعی رئیس پیشین «دانشگاه علوم پزشکی بابل: »

افسوس؛ امن یجیب هایمان کارساز نبود.. عافیت شما در شهادت شما بود...
دستها را به تضرع به سوی آسمان بردیم با اشک بر دیدگان و درد دوری در قلب،


امن یجیب خواندیم و برایتان عافیت طلبیدیم، اما گویا عافیت شما در رجعتتان بوده ای شهید...
حال خوشی نداریم، جای خالی مهربانی شما در تکه تکه وجودمان بدجور درد میکند...
باورش اصلا آسان نیست...
همچون کابوسی که از ترس واقعی بودنش به زمین و زمان چنگ می اندازیم تا بیدار شویم، باید کسی صدایمان کند و نوید بودنتان را دهد...
اما افسوس، خواب نیست...
بیداری تلخی ست کنار آمدن با برچیده شدن گلی این چنین زیبا از گلستان دنیا...
یقین داریم جای شما در زمره نیکوکاران، خوبترین جای دو جهان است، اما جسم های زمینی ما تحمل این دوری برایش سخت و طاقت فرساست...
از روزی که نفسهایتان به شماره افتاد، ما هم نفس راحت نکشیدیم...
اصلا نفس کشیدن در هوایی که شما تمامی تعلقات خاطر خود را از آن برچیده اید بسیار سخت است...
گاهی خیال میکنم خدا طاقتش طاق شده بوده از دوری شما...
آرام بخواب مربی اخلاق و سرباز راه بندگی خداوند و  شهید مدافع سلامت...
آرام بخواب که صوت نوازش خداوند، آرام بخش ترین لالایی برای بندگان برگزیده است...
گرچه هوای بهار را در کوله بارتان جا گذاشته ایم ربیعی ترین عزیز آسمانی...
اما دلخوش به آرامش روحتان هستیم...
روح بلندتان محشور با خوبان...